به نام آفریدگار بر حق

(اهورامزدا)

ای که در فرمانروایی پا برجایی     ای که در پادشاهی دیرینه ای    ای که در جلالت و شوکت بزرگی

ای که بر بندگان خویش مهربانی    ای که بر هر چیز دانایی    ای که نسبت به نافرمان خود بردباری

ای که به امیدوار خود بخشنده ای    ای که در آفریدن و ساختنت فرزانه ای ، ای که درعین فرزانگی

مهربانی، ای که در لطف خود دیرینه ای

الحمدلله رب العالمین

الرحمن الرحیم   مالک یوم الدین

تو را ستایش می کنیم و از تو یاری می طلبیم...

با سلام و خسته نباشید خدمت همه دوستان و همراهان گرامی و همچنین ملت همیشه شجاع و در صحنه ملت امید ایران...

همان طورکه آگاه هستید مدتی است که آپ اصلی در مورد نیروی درون ریکی به زبان ژاپنی و یا نیروی چی به زبان چینی می باشد.که مطالب بسیار جالب و حائز اهمیتی در بعد خود می باشد و امروز آخرین قسمت از مطالب مورد بحث ( نیروی ریکی ) را برای دوستان قرار می دهیم که امید وارم تا کنون مورد استفاده قرار گرفته باشد.

اما مطالب در بعد خبر رسانی بدون سانسور اخبار ایران همونطور که گفتیم این قسمت از وب که حاوی عناوین و مطالب خاص می باشد به صورت ماهانه به روز رسانی خواهد شد بجر در موارد خاص که به صورت روزانه به روز رسانی خواهد شد هماطور که گفتیم فقط در موراد خاص این قسمت به صورت پی در پی آپ خواهد شد.

من متذکر شده بودم که مطالب در بعد کونگ فو توآ به علت تغییرات چشم گیر بسیار محدود خواهد شد و سعی خواهیم کرداز شعار دادن و بحث های بیهودن در این زمینه خودداری کنیم و سعی خواهیم کرد که مطالب ما پیرامون مطالب علمی باشد که مورد استفاده همه عزیزان قرار بگیرد.احتمال این امر وجود دارد که تا پایان سال 88 و شروع سال جدید 1389 ما مطالب خاصی رو در زمینه علمی نداشته باشیم اما مطالبی در زمینه جدید در حال بررسی و مطالعه می باشد که به عنوان بحث هایی جدید و علمی از آن استفاده خواهیم کرد که شامل شناخت( بدن،آسیب شناسی و حرکات اصلاحی) می باشد که در صورت تثبیت این امر،موضوع را به اطلاع دوستان خواهیم رساند.

یکی از دوستان از جدایی ورزش و سیاسیت سخن گفتن که باید بگم در وب ما هم این دو مقوله جدا از هم هستن و در دو صفخه جدا از هم قرار می گیرد.از ورزش کونگ فوتوآ در شهر خودمون حرف زدن که باید بگم من کونگ فوتوآ این شهر و قبول ندارم و همچنین مربی که در این شهر فعالیت دارد و چون کسی هم به دنبال واقعیات نیست برای ما هم ارزشی نداره که بخواهیم گامی بر داریم چون از ریشه دارای مشکل هست.به هر حال از نظری که قرار دادن ولی نامی ذکر نکردن باز هم سپاسگذاریم.

به امید روزی که کشوری آباد سر شار از محبت و راستی،کشوری آزاد به خواست مردم آن ملت داشته باشیم...به امید پیروزی حق بر باطل

 برای دریافت مطالب ریکی بر روی ادامه مطالب کلیک کنید...

به نام یگانه خالق آسمان و زمین

اهورامزدا

من به چشم‌های بی‌قرار تو قول می‌دهم ریشه‌های ما به آب شاخه‌های ما به آفتاب می‌رسد
ما دوباره سبز می‌شویم‬

با سلام خدمت همه همراهان عزیز و گرامی و تمام بازدید کنندگان و ملت امید ایران.اگه مشاهده کردید در بروز رسانی وب وقفه ای و جود داشت به خاطر سلسله مشکلاتی است که برای نویسنده وب بوجود آمده است و از این پس وب کونگ فو توآ به صورت هفتگی یا ماهانه به روز خواهد شد بجز در موارد خاص.

بیانیه چهاردهم میرحسین موسوی از 13 آبان می گوید:

سیزدهم آبان میعادی است تا از نو به یاد آوریم که در میان ما مردم رهبرانند

"آنک سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه می‌رسد. آیا امروز قابل‌تصور است که حرکت مردم بر اثر بازداشته شدن همراهی از همراهی خاموش شود؟ اگر اینگونه باشد دستاوردهای چهل و پنج سال تاریخ معاصر خود را از دست داده‌ایم، و اگر چنین نباشد این نشانه‌ای از ریشه‌های انقلابی ماست." میرحسین موسوی، در چهاردهمین بیانیه خود صحبت های مهمی را در چند روز مانده به 13 آبان بیان می کند.

بسم الله الرحمن الرحیم

در تاریخ معاصر ما سیزدهم آبان یادآور سه حادثه است. در نخستین از این رویدادها امام خمینی از ایران تبعید شد و نهضت در فترتی سیزده ساله فرورفت. رژیم شاه پس از به دست آوردن چنین نتیجه‌ای باید خود را شماتت کرده باشد که چرا این راه حل ساده را پیش از آن به کار نبست. یک قیام بود و یک امام که وقتی از صحنه دور شد دیگر چیزی از شور تحول‌خواهی باقی نماند. آیا به راستی امام خمینی در حرکتی که آغاز کرد تنها بود؟ هرگز چنین نبود، زیرا هرگز چنین نیست که یک فرد بتواند به تنهایی در صحنه جامعه تحولات نمایان ایجاد کند. پیروان او بسیار بودند، اما آنان شبیه به یارانی نبودند که سال‌ها بعد پیرامونش را گرفتند، آن زمانی که گفت «رهبر ما آن طفل سیزده ساله است ...»

دومین سیزدهم آبان روز رهبران سیزده ساله است؛ دانش‌آموزانی که برای تظاهرات در محوطه دانشگاه تهران گرد آمده بودند و مورد یکی از سبعانه‌ترین کشتارها قرار گرفتند. تجربه رژیم از حوادث دهه چهل بود که موجب چنین حرکات خونینی شد. تصور بر آن بود که اگر با همان قاطعیت گذشته عمل کنند از نو به همان نتایج خیره‌کننده دست می‌یابند، حال آن که زمینه اجتماعی کاملا تغییر کرده بود؛ زمین تغییر کرده بود و زمان تغییر کرده بود و مهمتر از آن جان انسان‌ها تغییر کرده بود. دیگر حکومت شاهنشاهی با یک امام تنها روبرو نبود. این بار کسانی گرد او جمع شده بودند که شاید به اندازه پدرانشان او را نمی‌شناختند یا سخنانش را نشنیده بودند، اما به اندازه امام خود شور در سینه داشتند؛ آنها همچون پدرانشان برای به راه ‌افتادن لازم نبود که پی‌درپی شماتت شوند.

درباره سومین سیزده آبان بسیار گفته شده است، تا جایی که بعید است کمترین اطلاعی از آن ماجرا ناگفته مانده باشد؛ از جمله آن که در این رویداد امام از دانشجویان مسلمان پیروی کرد. ظاهرا این دانشجویان بودند که خود را پیرو خط امام می‌خواندند، اما در واقع این امام بود که حرکت آنان را دنبال نمود. قطعا هیچ‌یک از رهبران و فرماندهان انقلاب در شکل دادن به آنچه در این روز اتفاق افتاد نقشی نداشت.

حتی خود دانشجویان تصور می‌کردند بعد از چند روز حادثه تمام می‌شود و به خانه‌هایشان باز می‌گردند. ولی امام این رویداد را پیگیری کرد و آن را انقلابی بزرگ‌تر از انقلاب اول نامید. تنها امامی که درد یک سکوت سیزده ساله را چشیده باشد می‌داند که جامعه‌ای شکل‌یافته از چوب‌های فرمانبر و خشک از خود جوششی ندارد و حیات پاکیزه‌ای ندارد. او مردم را رهبر می‌پسندید، زیرا می‌دانست که گذر از یک گردنه تاریخ برای سعادت هیچ ملتی کافی نیست. آنان باید از چنان خودانگیختگی و بصیرتی برخوردار شوند که در هر عصری و نسلی بتوانند راه را از بیراهه بشناسند و بپیمایند. مردم ما امروز رهبرانند و این همان آرزوی بزرگی است که امام برای آنان داشت. او ما را دعوت ‌کرد به سوی آن چیزی که ما را زنده می‌کرد.

آنک سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه می‌رسد. آیا امروز قابل‌تصور است که حرکت مردم بر اثر بازداشته شدن همراهی از همراهی خاموش شود؟ اگر اینگونه باشد دستاوردهای چهل و پنج سال تاریخ معاصر خود را از دست داده‌ایم، و اگر چنین نباشد این نشانه‌ای از ریشه‌های انقلابی ماست. ما به اتکای این ریشه‌هاست که سبز شده‌ایم، ریشه‌هایی که اگر از آنها دور شویم به همان چیزی تنزل خواهیم کرد که مخالفان مردم آرزو می‌کنند. به این خاطر است که جا دارد با هر تلاش افراطی در این جهت برخوردی احتیاط‌آمیز داشته باشیم.

حرکت ما از واگذار کردن اسلام به جبهه خرافه‌پرستان و سپردن انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان، از ناچیز شمردن میراث و میوه مبارزات یک‌صدساله مردم ایران و جایگزین کردن آن با تصوراتی گنگ، و از جدایی و بیگانگی نسبت به ریشه‌های تاریخی‌اش نفع نمی‌برد، و اگر برخی دولت‌های بیگانه بر ترویج چنین تمایلاتی اصرار دارند شاید در این کار سودی ملاحظه می‌کنند. آنها اگر لازم باشد با وجدانی آرام بر سر جنبش امروز ایرانیان پشت میز معامله می‌نشینند و به همان مقدار آزادی و توسعه سیاسی که در کشورهای همسایه‌ وجود دارد برای ملت ما قناعت می‌کنند و در این قناعت قابل سرزنش نیستند. این ما هستیم که اگر مصالح خود را به درستی تشخیص ندهیم باید ملامت ‌‌شویم.

این روزها هر نگاهی که به نگاهی می‌افتد از پیروزی می‌پرسد. کی به آن می‌رسیم؟ چه چیز ما را به آن می‌رساند؟ کدام قدم و اقدام آن را به پیش می‌اندازد؟ و چه چیز آن را کمال می‌بخشد؟ تمامی وجود ما دعا و سوال است و وعده خداوند که فرمود هر آنچه مسئلت کنیم مقداری از آن را اجابت خواهد کرد. و آتاکم من کل ما سالتموه. (و از هرآنچه از او خواستید به شما داد). همین که خواسته‌ای در جامعه متولد می‌شود دیگر هیچ کس قادر نیست از برآورده شدن آن ممانعت کند و دولت‌ها تنها می‌توانند بر مقادیری چون زمان و میزان و شکل تحقق آن تاثیر بگذارند.

آیا ما هم می‌توانیم بر این مقادیر اثر داشته باشیم؟ آری. المعروف بقدر المعرفه؛ انسان‌ها به قدری که بصیرت و آگاهی از خود به نمایش می‌گذارند در خور نیکویی‌ها قرار می‌گیرند. کما این که در این چند ماه مردم ما بیش از آن که از رنج‌های خود گنج به دست آورده باشند از برکات خردمندی خود بهره‌مند شده‌اند.

راه سبز ما یک مسیر عقلانی است و این یک بشارت است، زیرا نشان می‌دهد که ما تا انتها بر سر خواسته‌های خود مستحکم خواهیم ایستاد. اگر دچار تندروی و رفتارهای افراطی بودیم شک نکنید که با دستانی خالی از نیمۀ راه باز می‌گشتیم، زیرا افراط راه را برای تفریط باز می‌کند. اگر برای قبول این حقیقت به مثال نیاز دارید به سیاست خارجی دولتمردان بنگرید. همان وقتی که آنان مناسبات بین‌المللی کشور را به اغراض تبلیغاتی آلوده کردند و از خردورزی و متانت کناره گرفتند می‌شد حدس زد که به زودی مصالح بلندمدت مردم را به هیچ معامله خواهندکرد.

شانزده سال پیش از این تهیه سوخت برای تاسیسات هسته‌ای تهران امری بود که نه مسئولان و نه رسانه‌ها انجام آن را یک خبر مهم تلقی نمی‌کردند. امروز قسمت اعظم محصول فعالیت‌های هسته‌ای کشور ،که این همه جاروجنجال به خود دیده و چندین تحریم برای ملت به همراه آورده است، گویا باید برای تامین همین نیاز ساده تحویل کشورهای دیگر شود، شاید بعدها لطف کنند و اندکی سوخت در اختیار ما بگذارند. آیا این یک پیروزی است؟ یا یک تقلب آشکار، که چنین تسلیمی فتح‌المبین نامیده شود؟

دولتمردان نه مشکلات جهان را حل کردند و نه بر حقوق تردیدناپذیر ملت خود تاکید نمودند، که با گشاده‌دستی از این حقوق عقب نشستند. آنها نشان دادند که حتی در تسلیم شدن و کرنش کردن افراط‌گرند. حتی اگر با تلاش دلسوزان از واگذاری دستاوردهای کشور در زمینه انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای جلوگیری شود از عواقب افراط و تفریط‌های دولتمردان ایمن نشده‌ایم، زیرا رفتارهای آنان زمینه را برای اجماع بین المللی جهت اعمال تحریم‌ها و فشارهای بیشتر به ملت ما فراهم کرده است.

چیزی که ما می‌توانیم از این ماجرا بیاموزیم آن است که خود دچار افراط نشویم. دیر یا زود - بلکه به امید خدا بسیار زود - مخالفان مردم صحنه را ترک می‌کنند. آیا آن روز باید کشوری تخریب شده برای ملت باقی بماند؟ آن چیزی که امروز باید نگران آن باشیم مصالح کشور است، زیرا کشور جز صاحبان اصلی‌اش کسی را ندارد که در این باره ابراز نگرانی کند. ساختن فردا را باید از امروز آغاز کنیم. باید برای فردا چنان مهیا باشیم که اگر همین فردا از راه رسید یکه نخوریم. باید هریک از ما مردم نه فقط نقش پیشوایی که مسئولیت آن را نیز بر عهده خود احساس کنیم.

تاکید بر اجرای بدون تنازل قانون اساسی یک راهبرد کلیدی برای ساختن فرداست. با چنین راهبردی ما در تاریکی قدم نمی‌گذاریم و میراث‌های به جا مانده از مبارزات نسل‌های پیشین را به هیچ تقلیل نمی‌دهیم. و هر آنچه از آرمان‌ها و خواسته‌هایمان که جا بماند با زندگی‌های خود آن را به دست می‌آوریم، زیرا ساختار ظاهری هرگز تمام آن چیزی، بلکه قسمت اصلی آن چیزی نیست که در جامعه واقعیت دارد. بخش اصلی این واقعیت زندگی‌های ماست. دستگاه ظاهری می‌تواند فرزندان انقلاب را همچون تبهکاران دستگیر کند و لباس‌های تحقیرآمیز بر قامتشان بپوشاند و مردم می‌توانند با نگاهشان از آنان قهرمان بسازند و به آنان افتخار کنند. در این رودررویی کدامیک برنده‌اند؟

دستگاه ظاهری می‌تواند آنان را در دادگاه‌های نمایشی محکوم کند و نگاه مردم می‌تواند آنان را در پیشگاه وجدان خویش حاکم بداند. به راستی کدامیک از این دو در واقعیت جامعه حکومت می‌کنند؟ دستگاه ظاهری با برخوردهای توهین‌آمیز خود خانواده‌های آنان را سرافکنده و خوارشده می‌خواهد و نگاه‌های مردم آنان را در عین تلخ‌کامی‌هایی که می‌چشند سربلند می‌بیند. کدامیک از این دو نگاه بر احساس این خانواده‌ها چیره است؟ دقت کنید که تنها در نگاه مردم این همه قدرت وجود دارد و تا اینجای کار هنوز حرفی از دیگر توانایی‌های آنان نگفته‌ایم. دستگاه ظاهری می‌تواند برای این خانواده‌ها تنهایی و عسرت تدارک ببیند و مردم می‌توانند آنان را در آغوش بگیرد؟ به راستی کدامیک از این دو بر کار خود غالبند؟

دستگاه ظاهری می‌تواند دانشجویان غریب را به جرم ابراز عقیده از خوابگاه محروم کند و معیشت آنان را در تنگنا قرار دهد و شبکه‌های اجتماعی می‌توانند با حمایت‌‌های خود از آنان پشتیبانی کنند. تاثیر اقدام کدامیک از آنها بیشتر است؟ به راستی کدامیک از آنها قدرتمندتر است؟ بلکه اساسا تقابلی میان این دو وجود ندارد؛ یکی هست و دیگری نیست، زیرا این زندگی‌های ماست که به هر امری در نظم ظاهری جامعه معنا می‌بخشد. ما در چند ماه گذشته نه با شکستن این نظم، که با تغییر معنا دادن به آن از راه زندگی‌هایمان صحنه جامعه را تغییر دادیم. ما چه نیازی به شکستن این نظم داریم در حالی که در هر شرایطی این ما هستیم که با زندگی‌های خود به آن جهت می‌دهیم.

بعد از این نیز راه ما این است. در شرایطی که اصول متعدد قانون اساسی بتوانند بی‌محابا معطل بمانند حقیقت آن است که فرقی میان قانون خوب و بد وجود ندارد. ساختار سیاسی کشور اگر بهترین نظم ممکن باشد به چه کار می‌آید اگر زندگی‌های ما به آن اعتبار نبخشد، یعنی معنی برایش تدارک نبیند، آن را تنفیذ نکند و اجرای بدون تنازل آن را مطالبه ننماید؟ به همین ترتیب اگر این ساختار واجد اشتباهات و عقب افتادگی‌های واضح بود ما تنها در صورتی می‌توانستیم آن را اصلاح کنیم که نخست معنای آن را اصلاح می‌کردیم و این کار را با زندگی‌های خود انجام می‌دادیم.

البته بسیارند ملت‌هایی که این توانایی خود را به جا نمی‌آورند و ترجیح می‌دهند قدرت را به قدرتمندان وابگذارند. آنها در جامعه خود پیشوا نیستند، ولی مردم ما هستند.

سیزدهم آبان میعادی است تا از نو به یاد آوریم که در میان ما مردم رهبرانند. این روز عزیز را به ملت ایران تبریک می‌گویم و برای گروهی از آفرینندگان این مناسبت که اینک در بندند و دیگر اسیران نهضت سبز از خداوند آزادی، شکیبایی و پاداشی متناسب با نیت‌های بلندشان آرزو می‌کنم.

میرحسین موسوی

سبزها مثل همیشه هوشیار باشند:

برنامه‌ریزی کودتاگران برای حمله به سفارت انگلیس در روز 13 آبان

"ملت با پایداری خود و گرامی‌داشت چنین روزهایی نقشه‌های شوم پشت پرده را خنثی خواهد کرد"

آيت‌الله صانعی در آستانه روز 13 آبان و با دعوت مردم برای حضور در برنامه این روز، خاطرنشان کرده است که استکبار خارجی و استبداد داخلی در دستیابی به منافع خود پرمنفعت‌ترین راه را به دست آورده‌است، اما قدرت‌های استکباری و استبدادی باید بدانند ملت با پایداری خود و گرامی‌داشت چنین روزهایی نقشه‌های شوم پشت پرده و آشکاری که بر خلاف منافع و حقوق مردم ایران کشیده شده و می‌شود را خنثی و عقیم نموده و به خودشان باز می‌گرداند. متن بیانیه آیت‌الله صانعی به این شرح است: 

بسمه تعالی

ملت بزرگ و فهیم ایران
روز سیزدهم آبان یادآور صفحاتی از تاريخ اين مملکت همچون تبعید امام خمینی (سلام الله علیه) در پی اعتراض به لایحه کاپیتولاسیون ، کشتار دانش آموزان بیگناه در محوطه دانشگاه تهران و مبارزه ضد استکباری دانشجویان پیرو خط امام پس از انقلاب می باشد؛ توجه به مسائل تاریخی و درس گرفتن از آن می تواند ملت ها را در مسیر پرفراز و نشیب خود راهنمایی کند.

تبعید امام خمینی (سلام الله علیه) هرچند به علت سخنرانی بر علیه کاپیتولاسیون صورت گرفت، اما دستگاه استبدادی بنابر اطلاعیه ساواک علت آن را اقدام علیه منافع ملت، امنیت، استقلال و تمامیت ارضی معرفی نمود [1]و منافع دولت های استعماری مانع هرگونه اعتراض به این تبعید و کشتار دانش آموزان بی گناه در صحن دانشگاه تهران و نقض گسترده آزادی بیان و دفاع از حقوق ملت از سوی آنها گردید.

آنچه امروز باید مورد توجه قرار گیرد این نکته است که دیگر قدرتهای استعماری، سیاست استعماری خود را با لشکرکشی، کشورگشایی و غارت آشکار منابع سایر کشورها و دخالت مستقیم در امور آنها دنبال نمی کنند، اما این به معنای پایان دوره استعمار نیست. بلکه شکل جدید بهره کشی از ملت ها با استفاده از شیوه های جدید، مد نظر آنان قرار گرفته و منافع ملی آن کشورها توجیه گر استعمار در شکل جدید خود گردیده است؛ هرچند آنها می کوشند که با استفاده از شگردهای نادرست و استفاده ناصحیح از واژه ها و مفاهیم مطلوب انسان ها، پرده بر اعمال خود بکشند؛ اما کیست که نداند آنان در بدست آوردن منافع خود هیچ حد و مرزی را نمی شناسند؛ و زمانی که منافع آن کشورها در میان باشد حقوق سایر ملت هاست که به مسلخ برده می شود.

بهره کشی، فصل مشترک استعمار قدیم و جدید است و حمایت قدرتهای استعماری از حکومت های مستبد، نشانگر و دلیلی دیگر بر این واقعیت است که استعمار و استبداد، دو روی یک سکه اند. حمایت دولت وقت آمریکا از کودتای 28 مرداد و تغییر مسیر تاریخی یک ملت، از خاطره مردم ایران فراموش شدنی نیست؛ پشتیبانی بی چون و چرای دولتهای استعماری از حکومت شاه در حالی که فرزندان این مرز و بوم در سیاه چال های آن رژیم زندانی، شکنجه و شهید می شدند را چگونه می توان توجیه نمود.

حمایت مستقیم و غیر مستقیم دولت های استعماری و استکباری از صدام در جنگ هشت ساله علیه ملت ایران که منجر به شهادت، مجروحیت و اسارت هزاران تن از فرزندان این مرز و بوم و وارد آمدن ميلیاردها دلار خسارت به این کشور گردید، چه معنا و مفهومی می توانست داشته باشد. حمایت آنها از دولتهای مستبد در گذشته و حال در حالی که حقوق اولیه آن ملت ها در کشورهایشان پایمال گشته، با چه هدفی صورت گرفته و می گیرد.

نمونه هایی از این دست بسیار است که شاهدی است بر اینکه هیچ گاه دولت های قدرتمند استعماری و استبدادی شرق و غرب برای جلوگیری از ظلم و ستم و رسیدن مردم به حقوق، عدالت و آزادی های فطریشان « فِطْرَتَ اللهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا » هزینه ای نپرداخته و تنها منافع ظالمانه و جائرانه آنها تعیین کننده روابط و برخوردشان با سایر کشورها خواهد بود.

آنچه می تواند استقلال کشورها مخصوصاً کشور عزیزمان را با توجه به شیوه های جدید استعمار حفظ نماید و مانع از تضییع حقوق آنان گردد؛ تنها توکل به ذات باری تعالی، « وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللهِ فَهُوَ حَسْبُهُ » هوشیاری نخبگان جامعه، آگاهی توده های مردم، آزادی بیان، وجود رسانه های آزاد و مستقل، توجه به نظر و آراء اکثریت مردم و اهداف اولیه ایجاد نظام جمهوری اسلامی است.

در جامعه ای که نخبگان آن مورد بی مهری، و دانشگاه ها و مردمش مورد حمله، هجمه و... قرار گرفته و گرفتار قید و بند شده و امکان ابراز نظر از آنها سلب می گردد و از سوی دیگر، مردمان آن جامعه نامحرم تلقی می گردند و جهل آنان در مسائل برآگاهیشان ترجیح داده می شود و رسانه های متملق و دروغ پرداز بر رسانه های مستقل ـ که چشمان بیدار جامعه اند ـ ترجیح داده شود، مطمئناً استکبار خارجی و استبداد داخلی در دستیابی به منافع خود کم هزینه ترین و پر منفعت ترین راه را به دست آورده است و هیچ گاه دولتها در رسیدن به منافع خود در پی افزایش هزینه های خود نیستند. لکن قدرتهای استکباری و استبدادی بدانند این ملت با پایداری خود و گرامیداشت چنین روزهایی نقشه های شوم پشت پرده و آشکاری را که بر خلاف منافع و حقوق مردم ایران کشیده شده و می شود خنثی و عقیم نموده و به خودشان باز می گردانند که« وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللهُ وَاللهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ».

یوسف صانعی
قم المقدسه
10/8/1388

---------------
1-اطلاعيه كوتاه ساواك كه از راديو و تلويزيون و روزنامه‌ها انتشار يافت، چنين بود:
«طبق اطلاع موثق و شواهد و دلائل كافي چون رويه آقاي خميني و تحريكات مشاراليه عليه منافع ملت و امنيت و استقلال و تماميت ارضي كشور تشخيص داده شد، لذا در تاريخ 13 آبان 1343 از ايران تبعيد گرديد.»

برگرفته از: پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله صانعی

 ما بی‌شماریم و 13 آبان را سبز می‌سازیم

اصل 27 قانون اساسی صراحت دارد: "تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها، بدون حمل سلاح‌، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است." در این اصل اخذ مجوز را برای اجتماع و راهپیمایی لازم نشمرده است و تنها شرط را این گذاشته است که مخل مبانی اسلام نباشد. 13 آبان 88 مردم سبزاندیش ایران، می‌خواهند از این اصل و حقی که قانون‌اساسی به آن‌ها داده است استفاده کنند.

مردم می‌دانند که نفس آمدنشان به خیابان و تجمعشان نشانه اعتراض است. حتی سکوت آن‌ها همراه با رنگ سبز و علامت پیروزی دستهاشان هزاران پیام دارد و آنانی که در پی بهانه‌گیری برای خشونت‌ورزی و در هم‌پاشی اجتماعشان هستند را بیش از پیش خلع سلاح می‌کند. ضمن اینکه شیوه مسالمت‌جویانه و صلح‌خواهانه سبزها را بیشتر به نمایش می‌گذارد‌.

مردم سبز اندیش، در پی رهایی ایرانیان از دامن استبداد و استکبارند و مواهب این رهایی شامل همه ملت، حتی آنانی که امروز به انگیزه‌های مختلف در مقابل جنبش مردمی قرار دارند، می‌شود. هواداران جنبش سبز، هیچ ایرانی‌ای را دشمن خود نمی‌دانند و با همه از سر مهر و صفا رفتار می‌کنند و حتی شعارهای خلاقانه‌ گاه‌‌به‌گاه‌شان، نه تنها بوی مرگ نمی‌دهد، که نوید بخش زندگی است. آنها در پی زندگی برای همه هستند و ایران را برای همه ایرانیان می‌خواهند و در پی اصلاح کج‌روی‌ها و اعتراض به نادیده گرفتن خواسته‌های مردم نابودی هیچکس را نمی‌خواهند. در مقابل خشنونت به خشنونت متوسل نمی‌شوند و دنبال این هستند که در عمل میزان رای مردم باشد، نه در حرف و بالای منابر.

در دوران شکل‌گیری انقلاب اسلامی مردم ایران در مقابل گلوله گل دادند و پیروز شدند. مردم امروز هم باید به آنانی که به هر دلیل لباس نظامی به تن دارند و با پیش‌زمینه ذهنی بسوی آنان می‌آیند شاخه گلی بدهند و پیام اینکه ما با شما هستیم و در پی اعتلای میهنیم و صف ما همه یکی است. همه ما باید در پاسداری از استقلال، آزادی، مردم‌سالاری و توسعه کشور باشیم. مردم باید با روی و آغوشی گشاده بسوی آن‌ها بروند و اشاره کنند که ما در پی آزادی و عزت شما هستیم و همه ما باید آینده‌ای سبز برای ایران بسازیم.

مردم سبزاندیش ایران نشان خواهند داد که گاندی و ماندلا هم سبز هستند که خواسته‌شان را همواره با مقاوت مدنی و عدم خشونت به پیش بردند و امروز ملت سبز ایران می‌خواهد نقطه عطفی در تاریخ‌ش رقم بزند و پایبندی به همه قوعد اخلاقی و صلح‌آمیز بشری را بار دیگر فریاد کند. یقینا این‌چنین رفتارهایی فرد فرد جامعه ایران را پله‌ پله وارد عصر جدیدی خواهد کرد، عصر حاکمیت قانون، خرد‌ورزی، صلح‌جویی و مردم‌سالاری و...

جنبش سبز بار دیگر بر مدار اعتدال به میدان می‌آید، از افراط و تفریط در شعار و عمل می‌پرهیزد و انرژی و نیروی جنبش را متوجه استبداد‌زدایی همزمان از حکومت و جامعه ‌می‌کند و تا به جای آن حاکمیت قانون را بنشاند که دستیابی به تمامی خواسته‌های ارزشمند سبز از همین راه هموار می‌شود.

سبزها اکنون به حضور خود می‌اندیشند و می‌خواهند روز به روز بر دامنه حضور و اجتماع ملی خود بیافزایند. اجتماع میلیونی آن‌ها با نمادهای سبز، تایید راه سبزامیدی است که رهبران سبز جنبش آنرا توصیف کرده‌اند. مردم با حضور سبز و پرشورشان نشان خواهند داد که راه سبز امید راه ملت ایران است و خارها و سنگ‌ها و گلوله‌ها ... در برابر اراده مردم مانع نیست و دیر یا زود همه در برابر خواسته‌های ناب و اصلاح‌طلبانه ملت سرخم خواهند کرد، که این وعده الهی نیز هست، و پیروزی با حق‌خواهان و عدالت‌‌طلبان است و ظلم و ستم رفتنی است.

دعوت شورای هماهنگی جبهه‌ اصلاحات برای شرکت در مراسم 13 آبان

شورای هماهنگی جبهه اصلاحات با صدور بیانیه‌ای ضمن محکویت احکام سنگین برای بازداشت شدگان پس از انتخابات بر غیر قانونی بودن دادگاه‌ها و روند طی شده تاکید کرده و با ابراز تاسف ازهتک حیثیت مهدی کروبی و علیرضا بهشتی در نمایشگاه مطبوعات در آستانه سالروز ۱۳ آبان خواستار بزرگداشت این روز از سوی مردم شده است.

متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

ملت شریف ایران

این‌روزها در ادامه حوادث تلخ و ناگواری که از چند ماه پیش فضای سیاسی و اجتماعی کشور را فرا گرفته است شاهد اخبار و شنیده‌هایی هستیم که از یکسو حاکی از صدور احکام سنگین و غیرقابل پذیرش برای بازداشت‌شدگان است و از سوی دیگر بیانگر تداوم رنج و اندوه خانواده‌های نگران ایشان.

جای تاسف آنجاست که این احکام با نقض صریح اصولی از قانون اساسی و بدون حضور هیئت‌منصفه سیاسی و ذیل جرائم غیرسیاسی بررسی شده و پس از مدت‌ها بازداشت انفرادی، تحت فشار، بدون حضور وکیل و در یک فرآیند غیرمتعارف صادر شده و می‌شود. شاید گفته شود این عزیزان از حق تجدید نظرخواهی برخوردارند و چه بسا در مرحله بعد احکام با تغییرات و اصلاحاتی مواجه شود اما باید پرسید آیا در شرایطی که روند رسیدگی به پرونده‌ها در ماه‌های گذشته فاقد توجیهات کامل قانونی است می‌توان به مراحل بعد امیدوار بود؟

خشت اول چون نهد معمار کج              تا ثریا می‌رود دیوار کج.

متاسفانه این روند که انتظار می‌رفت با عبرت گرفتن از گذشته اصلاح شده و در مدیریت جدید قضایی به سامان شود اخیرا با دستگیری تعدادی از شهروندان و خانواده زندانیان که برای دعای کمیل در یک منزل مسکونی شخصی جمع شده بودند ابعاد جدیدتری به خود گرفته است. گویا از نظر برخی دعا و استغاثه به درگاه احدیت حتی در منازل افراد نیز باید با هماهنگی آنان باشد؟

البته خانواده زندانیان با وجود همه ناملایمات و سختی‌ها و بی‌قانونی‌های صورت گرفته در ماه‌های اخیر با استعانت از خداوند متعال و به تأسی از اهل بیت پیامبر(ص) همچنان در دفاع از حقوق عزیزان در بند خود فعال بوده و اینگونه حوادث در اراده پولادین آنها خدشه‌ای وارد نمی‌سازد. (سعیهم مشکورا) و این شورا حمایت و قدردانی خود را از خانواده‌های نخبگان سیاسی، اجتماعی و علمی کشور که در بازداشت هستند، اعلام می‌دارد.

مردم عزیز

ما همچنان معتقدیم اکثر دستگیرشدگان پس از انتخابات که از نیروهای متعهد و خوشنام کشور هستند و عمر خود را صرف خدمت به مردم و اعتلای نظام جمهوری اسلامی کرده‌اند و با اینگونه رفتارها در بلندای نام آنها نزد افکار عمومی تغییری ایجاد نخواهد شد. زیرا مردم خدمتگزاران خود را می‌شناسند و بهترین داور و منصف‌ترین ناظر هستند و رضایت حق‌تعالی در اکثر موارد با رضایت بندگانش از افراد محقق می‌شود. 

در عین حال احکام صادره برای این عزیزان را غیرقانونی و ناموجه دانسته و قویا خواستار تبرئه و آزادی آنها از زندان هستیم. همچنین یکی دیگر از حوادث تاسف‌بار روزهای اخیر حملات فیزیکی و اهانت‌آمیز به حضرت حجت‌الاسلام والمسلمین کروبی و آقای دکتر علیرضا بهشتی در نمایشگاه مطبوعات است که در نوع خود می‌تواند از مصادیق ترویج خشونت‌های سازمان‌یافته به شمار آید.

شورای هماهنگی جبهه اصلاحات ضمن محکومیت این اقدام مراتب اعتراض شدید خود را نسبت به عملکرد مسئولان نمایشگاه مطبوعات و مقامات انتظامی و حراست این نمایشگاه ابراز می‌دارد و از قوه‌قضائیه می‌خواهد تا نسبت به محاکمه عوامل این دو حادثه اقدامات لازم را به عمل آورند. امیدواریم که این درخواست به سرنوشت موارد پیشین دچار نشود.

ملت بزرگوار ایران

روزهای آینده مصادف است با سالروز حرکت دانشجویان مسلمان خط امام(ره) در تصرف سفارت آمریکا که بحق از سوی بنیانگذار نظام امام خمینی(س) انقلاب دوم خوانده شد. نگاهی هرچند گذرا به حوادث ۱۳ آبان در سال‌های ۱۳۴۳، ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ نشان می‌دهد که هر سه حادثه به نوعی با روحیه استکبارستیزی، استقلال‌طلبی و آزادی‌خواهی ایرانیان مرتبط است و این روحیه نه تنها کاهش نیافته که امروز با عزم و انگیزه بیشتری در صحنه عمل اجتماعی ظهور دارد.

ما ضمن گرامیداشت یاد و خاطره امام عظیم‌الشأن(ره)، شهدای دانش‌آموز و دانشجویان پیرو خط امام به ویژه آن دسته از ایشان که این‌روزها به ناحق در بازداشت بسر می‌برند از آحاد مردم می‌خواهیم تا این روز بزرگ را گرامی بدارند. در پایان خجسته زادروز ثامن‌الائمه علی‌ابن موسی‌الرضا(ع) را به همه پویندگان اسلام ناب تبریک گفته و تبعیت از راه آن امام رئوف را آرزومندیم.

والسلام
شورای هماهنگی جبهه اصلاحات

برگرفته از: پارلمان‌نیوز